Frombork jest miasteczkiem
położonym w województwie warmińsko-mazurskim na
terenie powiatu braniewskiego, nad brzegiem
Zalewu Wiślanego. Pierwsza
wzmianka o mieście pojawiła się w dokumencie z 1278 roku, w którym
biskup Henryk Fleming zapisał swojemu bratu Gerhardowi łany koło
"grodu Naszej Pani". W tym samym roku, gdy w czasie powstania
Prusowie zniszczyli
Braniewo
wraz z katedrą, biskup Fleming przeniósł stolicę diecezji do
Fromborka i zbudował tu katedrę drewnianą pod wezwaniem Wniebowzięcia
Matki Bożej.
Prawa
miejskie nadał Fromborkowi biskup Eberhard z Nysy dnia 8 lipca 1310
roku. Miasto ulokowane na prawie lubeckim miało własny samorząd i
herb: w czerwonym polu blankowana brama miejska, między dwiema wieżami
nad bramą tronuje Madonna w niebieskim płaszczu z Dzieciątkiem.
Miastu nadano regularny kształt zbliżony do prostokąta z wydłużonym
rynkiem pośrodku, na którym mieścił się ratusz. W północno-wschodnim
krańcu miasta wybudowano kościół parafialny pod wezwaniem Św. Mikołaja.
Od
XIII wieku Frombork należał do kapituły warmińskiej, która w latach
1329-1388 wzniosła katedrę na wzgórzu w południowej części miasta.
Na przełomie XIV-XV wieku otoczono ją murami obronnymi z systemem
baszt, wież i bram. Miasto nigdy nie miało murowanych umocnień
obronnych, a jedynie wały ziemne i palisady, dlatego ostateczne
schronienie dla ludności w wypadku najazdu stanowiły umocnienia
katedry. Wzdłuż traktu z Braniewa do Elbląga na dwóch swoich
rogatkach Frombork posiadał dwie bramy wjazdowe: Młyńską i Kowalską.
Na przedmieściu od strony Braniewa kapituła ufundowała szpital Św.
Ducha z kaplicą Św. Anny. Istniał również szpital pod wezwaniem Św.
Jerzego założony w XIV wieku, który ostatecznie został zburzony w
XIX wieku.
Istotnym
problemem, który wiele ówczesnych miast musiało rozwiązać, było
zaopatrzenie w bieżącą wodę. Lokalizacja Fromborka podyktowana względami
bezpieczeństwa była pod tym względem zgoła niefortunna. Niedogodność
tę miasto rozwiązało w sposób imponujący: wykopano kanał, którym
skierowano część wód rzeki Baudy w stronę miasta. Był to unikalny
w skali europejskiej pomnik średniowiecznej inżynierii.
Ludność
Fromborka utrzymywała się z uprawy roli, hodowli i połowów na
Zalewie. W połowie XV wieku powstał port rybacki. Miał on własną
wieżę strażniczą spełniającą rolę latarni morskiej. Z portu tego
statki przewoziły produkty rolne do Gdańska, przywożąc różne
wyroby przemysłowe. Od roku 1564 istniała tu gildia rybacka.
We
Fromborku większość lat z okresu 1510-1543 spędził wielki astronom Mikołaj
Kopernik, którego prochy spoczywają we fromborskiej katedrze.
Gród
Kopernika w ciągu wieków przeżywał wiele trudności z powodu częstych
wojen. Właściwie nie było stulecia, w którym miasto nie zostałoby
zniszczone. Już w roku 1414, podczas wojny polsko-krzyżackiej,
Frombork został splądrowany i spalony. Podobnie w wojnie 13-letniej,
gdy w 1454 roku zdobył je przywódca czeski Jan Skalski. Również dała
się we znaki wojna z księciem Albrechtem Brandenburskim, ostatnim
wielkim mistrzem krzyżackim, który je zdewastował w 1520 roku.
Ogromne straty poniósł Frombork w czasie wojen szwedzkich. Po zajęciu
i okupowaniu północnej części Warmii i Prus w latach 1626-1635,
Gustaw Adolf ograbił miasto, zwłaszcza katedrę i wzgórze katedralne.
Wywiózł bezcenne skarby kultury: rzeźby, obrazy, dzieła sztuki i rękopisy
(również kopernikańskie). Zarówno w czasie potopu (1655-1660), jak i
podczas wojny północnej (1701-1721) Szwedzi nie oszczędzili
Fromborka, powodując liczne spustoszenia. Gdy toczyła się wojna
siedmioletnia (1756-1763), a następnie wojna napoleońska (1807-1809),
Gród Kopernika ponownie padał ofiarą grabieży nieprzyjaciela. Poważnym
zniszczeniom uległ także podczas ostatniej wojny, głównie w końcowej
jej fazie. Należy wspomnieć, że w przywracaniu miastu dawnej świetności,
zasadniczą rolę odegrała harcerska Operacja 1001 Frombork.
Obecnie
Frombork jest małym miastem liczącym 2602 mieszkańców. Ożywia się
w okresie letnim, przyciągając wielu turystów atrakcyjną architekturą,
licznymi zabytkami kultury polskiej (zwłaszcza związanymi z osobą Mikołaja
Kopernika) i korzystnym położeniem nad Zalewem Wiślanym.
Bibliografia:
- Czubiel L., Zabytki Fromborka,
w: Komentarze Fromborskie, pod red. L. Czubiel, z. II, Olsztyn
1968, s. 23-45.
- Kurowski E., Dzieje Fromborka.
Historia miasta do 1998 roku, Frombork 2000.
- Obłąk J., Katedra we Fromborku,
Olsztyn 1969.
- Piaskowski T., Sikorski J., Frombork,
Pojezierze, Olsztyn 1972.
Podziękowania dla autorów tekstu M i M T.
Prawa autorskie © Serwis Internetowy Miasta Frombork Wszystkie prawa zastrzeżone.